အစ္မေရးတဲ႔စာကိုေတာ့ဆံုးေအာင္ဖတ္ေပးပါေနာ္။
အစ္မေၾကာင့္ ဘာလို႕ကိုယ့္ဘ၀ကိုအရႈံးေပးမွာလဲ။
ယူလည္း ပညာတတ္တာဘဲ။စဥ္းစားၾကည့္ပါ။
အစ္မကယူ႕ကိုေမာင္ေလးတစ္ေယာက္လိုၿဖဴစင္စြာခ်စ္ခဲ႔တယ္။
တစ္ခါတစ္ေလယူနဲ႕အၿပင္သြားရင္အစ္မကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္မလံုဘူး။
အစ္မရဲ႔ခ်စ္သူကိုသစၥာမဲ႔ေနတယ္လို႕ခံစားရတယ္။
အခုသူမရွိတဲ႔အခ်ိန္မွာသူမသိေအာင္ဘာမွမလုပ္ခ်င္ဘူး။
အစ္မသူ႕ကိုအရမ္းခ်စ္တယ္။
သူနဲ႔အစ္မနဲ႔ကခ်စ္သူျဖစ္တာ၈ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီေလ။
ဘယ္လိုမွလည္းေမ႔လို့မရဘူး။
ေမ့မွာလည္းမဟုတ္ဘူး။
အစ္မယူနဲ႔ပတ္သက္ခဲ႔တယ္..ဂရုစိုက္ခဲ႔တယ္ဆိုတာကလည္း အစ္မရဲ႔စိတ္ထဲကျဖဴစင္ခဲ႔တယ္။
သူမရွိဘူးဆိုေပမယ့္သူမႀကိဳက္တာ အစ္မဘာမွမလုပ္ဘူး။
အစ္မေၿပာတာေတြကိုနားမလည္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ယူ႕သေဘာဘဲေလ.။
အခုကတည္းက ေမ့လိုက္တာအေကာင္းဆံုးလို႔ အစ္မထင္တယ္။
ၾကာလာရင္ပိုဆိုးမွာေပါ့။
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ဂရုစိုက္ပါ။
ယူ႔ကိုလိမ္မာေစခ်င္တာ မရဲ႕ေစတနာပါ.
မကိုနားလည္ေပးပါေနာ္။
မကမိန္းခေလးေလ။
မကိုတကယ္ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ေတာ့လိမ္မာပါေနာ္။
..................................
..................................
ဒီလိုနဲ႔ ဒီေန႔မွာ ကၽြန္ေတာ္ ေသဆံုးခဲ့ပါတယ္။
မ .ရွိမေနေတာ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ အျခမ္းမွာေလ ....
ကမၻာႀကီးတစ္ခုလံုးဆိတ္ၿငိမ္......
ကမၻာႀကီးတစ္ခုလံုးအေမွာင္က်....
ကမၻာႀကီးတစ္ခုလံုး တစ္၀ုန္း၀ုန္းၿပိဳက်သြားခဲ့တယ္။
ဆို႔တက္လာတဲ့ ရင္ဘက္က မြန္းက်ပ္နာက်င္လာတယ္။
ကိုယ့္အနားမွာ လူေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲလိုပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ဒီအခ်ိန္က စၿပီး ငရဲဆိုတာ နားလည္လိုက္ပါတယ္။
မေရ.. ခ်န္ထားခဲ့မယ္ဆိုတာ ႀကိဳသိၿပီးသားဆုိေပမယ့္
ဒီေလာက္ ရက္ရက္စက္စက္ ျမန္ျမန္ထားသြားမယ္လို႔ ထင္မထားမိလို႔
နည္းနည္းေတာ့ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
သိရဲ႕လား ..မေရ.။
ကၽြန္ေတာ္က ငိုမျပခ်င္ခဲ့ပါဘူး။
မ်က္ရည္ေတြက သူ႔အလိုလို က်လာတာပါ..မရဲ႕..။
တကယ္ပဲ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ မငိုခ်င္ခဲ့ပါဘူး။
Gmail ေလးကို Sing off လုပ္ၿပီး ထုိင္ေနရာက ထလိုက္တယ္။
ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ဖြင့္စရာမလိုေတာ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အေကာင့္ေလးေလ။
အားလံုးစုစုေပါင္းၾကည့္မွ မ ..တစ္ေယာက္ပဲ ေျပာမယ့္သူရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အေကာင့္ေလး။
ထားေတာ့ ...သြားေတာ့.. ။
ကၽြန္ေတာ္ အားတင္းၿပီး ထရပ္လိုက္တယ္။
ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အခု ေလာေလာဆယ္ ဘယ္သူမွ ရွိမေနတဲ့ အခန္းတစ္ခုလိုတယ္။
အမူးလြန္ေနတဲ့ အရက္သမားတစ္ေယာက္ အန္ခ်င္တာကို ထိန္းမရသလိုမ်ဳိး
အခ်စ္မႊန္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ငိုခ်င္တာကို ထိန္းလို႔မရဘူး.။
မလဲ သိသားပဲ။ ေယာက္်ားေလးဆိုေပမယ့္ မနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္က မ်က္ရည္လြယ္တယ္ဆိုတာ။
အခန္းတံခါးကို ခ်က္ခ်ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အားရပါးရ ငိုခ်လိုက္တယ္။
မရယ္ .. ..
ရက္စက္လိုက္တာလို႔ ညည္းမိေသးလား။
မလုပ္ပါနဲ႔ ..မရယ္ ..လို႔ ေရရြတ္မိေသးလား။
မသိဘူး..။ ကၽြန္ေတာ္ မသိေတာ့ဘူး မရယ္။ ၀မ္းနည္းတယ္။
မနက္ (၈)နာရီမွာ လာေနက်ဖုန္းသံေလး ...အခု ေသသြားၿပီ။
ည (၈)နာရီမွာ ေတြ႕ေနက် အြန္လိုင္းမီး စိမ္းစိမ္းေလး .... အခု ေသသြားၿပီ။
ကားမွတ္တိုင္ကို မ ..လာရင္ ကၽြန္ေတာ္ေစာင့္ေနက် အုတ္ခံုေလး ...အခုေသသြားၿပီ။
ကၽြန္ေတာ္ေအာ္ဟစ္ခဲ့တဲ့ အခ်စ္နဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ ေပ်ာ္စရာသီခ်င္းေတြ ...အခုေသသြားၿပီ။
mamamaung1310 လည္း အခုေသသြားၿပီ။
maung1310 လည္း အခုေသသြားၿပီ။
ကၽြန္ေတာ့္ကို ေႏြးေထြးေစခဲ့တဲ့ မရဲ႕ လက္ေအးေအးေလး ...အခု ေသသြားၿပီ။
ကၽြန္ေတာ္ ခိုးယူေမႊးႀကဴခဲ့တဲ့ မရဲ႕ ဆံႏြယ္ေမႊးေမႊးေလးေတြ ...အခု ေသသြားၿပီ။
ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ မ ၀ယ္ေပးခဲ့တဲ့ စီးကရက္ဘူးခြံေလးေတြ ... အခု ေသသြားၿပီ။
မ ... စကားသံခ်ဳိခ်ဳိ..
မ... အၿပံဳးခ်ဳိခ်ဳိ ..
အို..မရဲ႕ ၾကင္နာမႈ ခ်ဳိခ်ဳိေတြ အားလံုး ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အတူ ေသဆံုးသြားခဲ့ၿပီ။
မေရ..
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခ်စ္ရပါေသာ မေရ.
မ .. မႀကိဳက္တဲ့ ပိုးလိုးပက္လက္ပုလင္းေတြက ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာ..။
မ.. ၀ယ္ေပးခဲ့တဲ့ ေကာ္ဖီခြက္ေလး ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာ.။
ႀကိဳးတန္းေပၚက တိုးလို႔တြဲေလာင္း ေမႊးပြသဘက္ေလးတစ္ထည္ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာ..။
ေအးစက္ေနတဲ့ ရင္ခုန္သံအေသေတြ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာ..။
တစ္စက္ၿပီးတစ္စက္ လိွမ့္တက္လာတဲ့ မ်က္ရည္စေတြက ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာ..။
ႀကိဳးအသစ္နဲ႔ ဂစ္တာအိုေလး ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာ ..။
ေရးလက္စ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္က ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာ..။
တြန္႔လိမ္ေနတဲ့ စီးကရက္ ဖင္ဆီခံေတြ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာ..။
Print ထုတ္ထားတဲ့ Chet mail အေဟာင္းစာရြက္ေလးေတြ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာ..။
တိတ္ဆိတ္ျခင္းေတြက ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာ..။
ႀကီးထြားခြင့္ မရလိုက္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာက ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာ..။
ထုတ္ျပခြင့္ မသာလိုက္တဲ့ ျမတ္ႏိုးမႈေတြက ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာ..။
မသၿဂိဳလ္ရေသးတဲ့ ရင္ခုန္သံအေသေတြ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာ...။
ကိုယ္ထူကိုယ္ထ မရွိႏိုင္ေတာ့တဲ့ မနက္ဖန္ေတြ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာ..။
ညိဳမဲေနတဲ့ မ်က္တြင္းေဟာက္ပက္ေတြ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာ..။
မနက္ခင္းေတြမွာ အသံေပးစရာ မလိုေတာ့တဲ့ သံပတ္နာရီေလး ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲမွာ..။
ခ်စ္တဲ့ မ..ေရ..
ဘ၀ဆိုတာ ..ဘာပါလဲ..။
အဓိပၸါယ္မဲ့တယ္ ဆိုတဲ့ စကားလံုးက ဘယ္မွာသံုးရတာပါလဲ..။
သံေယာဇဥ္ဆိုတဲ့ အခိုင္အခန္႔ ဒီႀကိဳးကို ဘယ္လို ရင္ဘတ္နဲ႔ မက ျဖတ္ေတာက္ရက္ခဲ့တာပါလဲ..။
ေမးလို႔ ရရင္ေမးခ်င္ေနခဲ့တယ္..။
ဖတ္တဲ့သူေတာင္ခံစားရတယ္...ကာယကံရွင္ဆုိရင္..
ReplyDelete