ဟဲလို ...
ဟုတ္ကဲ့..
ကၽြန္ေတာ္ပါ..
စိတ္ကူးထဲမွာ ဖုန္းလာလို႔ စိတ္ကူးထဲမွာ ထကိုင္ၾကည့္လိုက္မိတယ္။
“ထမင္းစားၿပီးၿပီလား.”
“ည က ေသာက္ေသးလား တဲ့.။
“ဟင့္အင္း..မရယ္ ကၽြန္ေတာ္ မစားရေသးဘူးဆိုေတာ့
အရင္ဆူေနၾကအတိုင္း ဆူလုိက္ေသးတာပဲ”
“အခုထိ မစားရေသးဘူး.. မင္း မစကားကို နားမေထာင္ဘူးေနာ္..အခုသြားစား”..တဲ့..
မေရ..
လြမ္းလိုက္တာ..
ဖုန္းေခၚသံေတြၾကားတိုင္း ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ကို မုန္တိုင္းတစ္ခု ၀င္၀င္ေမႊတယ္.။
မေရ..
အိပ္ရာက ႏိုးတယ္.. အသက္မဲ့
မုန္႔ဟင္းခါးစားတယ္.. အသက္မဲ့
လဘက္ရည္ေသာက္တယ္..အသက္မဲ့
ရယ္တယ္ ..ၿပံဳးတယ္..အသက္မဲ့
မ မရွိေတာ့တဲ့အခါ အရာအားလံုး အသက္မဲ့ေပါ့။
မေရ..
ေနႏိုင္သူႀကီးေရ..
ကၽြန္ေတာ္ လြမ္းေနမွာကို သိတယ္မို႔လား.။
တမ္းတေနမွာကို သိတယ္မို႔လား..။
သိသိႀကီးနဲ႔ ပစ္ထားရက္တယ္ေနာ္..မရယ္။
မ သိပ္ရက္စက္တယ္.။
No comments:
Post a Comment
မ .. ပဲ သိတဲ့ ဆိုဒ္ေလ.. မ..ေရးခ်င္တာေရးခဲ့ေပါ့